Hamburg değerli sendikacısı Ahmet Yaral’ı kaybetti.

Hüseyin Yılmaz – DGB Hamburg – Hamburg Türk Toplumu Genel Başkanı

HAMBURG BAŞKONSOLOSLUĞU’NDA BAYRAMLAŞMA

Bayramların; küskünlerin barıştığı, dostlukların pekiştiği, dayanışma ve yardımlaşma duygularının arttığı çok önemli günler olduğunu belirten Başkonsolos Öztürk: “Bayram vesilesiyle bize düşen en büyük görev, büyüklerimizi saygıyla hatırlamak olmalı. Tabi gençlerimizi de ihmal etmemeliyiz” dedi.

Başkonsolos Devrim Öztürk daha sonra şunları kaydetti: “Gençlerimize verebileceğimiz, bırakabileceğimiz en iyi hediyenin onların geleceğine yani eğitimine yapılacak yatırım olduğunu unutmamalıyız. Nitekim sizler de öğretmenler, veli birlikleri ve ebeveynler olarak bunu büyük fedakarlıklarla çok güzel yerine getirmektesiniz. Yabancı bir toplumda, bir göçmen topluluğunun kendi kültürünü ve dilini unutmaması gerçekten de çok önemli. Almanya da, artık çocuklar için anadilde eğitimin önemli olduğunun farkında. Ancak, tabi Almanya’da neredeyiz diye baktığımızda en azından arzu ettiğimiz yerde değiliz.

Almanya’da her seviyeden 500 bin öğrencimiz bulunuyor. Ancak bunların sadece 25 bini üniversite seviyesinde okuyor. Almanya’da toplam 2 milyon üniversite öğrencisi bulunuyor ve Türk öğrencilerin oranı yüzde 1 (bir) civarında. Bu da eğitime ve çocuklarımızın geleceğine verdiğimiz önemin bir göstergesi olarak maalesef önümüzde duruyor”

Başkonsolos Öztürk, buna rağmen güzel ve sevindirici örneklerin de bulunduğunu, hedef ve arzuların bunların gelişmesi ve artması olduğunu sözlerine ekledi..

(EDİTÖRÜN NOTU: Almanya’da 25 bin üniversite öğrencimize karşılık; aynı yaş grubundan 30 bin gencimiz hapiste yatıyor)

RTV-MediaNet / HAMBURG

Almanya’nın Hamburg kentinde ekmeğini pizza kuryesi olarak kazanmaya çalışan 24 yaşındaki genç, iki kişi tarafından bıçak tehdidiyle soyuldu. Korkudan üzerindeki 35 euroyu soygunculara veren pizza kuryesi, canını da kurtarmış oldu!..

Polisten yapılan açıklamaya göre, pizza kuryesi, Haubachstrasse’ye 2 pizza ve bir şişe kula sipariş götürdü. Karşısına çıkan sipariş sahipleri ise maskeli ve silahlıydı. Maskeli soyguncular, kuryenin cep telefonunu ve pizzaları da alarak kaçtı..

RTV-MediaNet / HAMBURG

Hamburg polisinden yapılan bir açıklamada, kimliği belirlenemeyen 17-20 yaşlarında bir gencin kozmetik ve temizlik ürünleri satan bir dükkanı silahla soymak ve 80 euro alarak kaçmak suçundan arandığı belirtildi.

Polisin resmi internet sitesinden halka yardım çağrısında bulunularak, ihbarların gizli tutulacağı açıklandı.
Polisin açıklamasına göre; aranan genç zayıf, 165-170 cm boylarında, Almanca’yı yabancı aksanıyla konuşuyor, koyu renk elbiseli, soygun sırasında yüzünü renkli bir mendille saklamış..
Polise yardımcı olabilecekler: Tel.: (040) 4286-56789

RTV-MediaNet HAMBURG / ÖZEL HABER – Ve Süha ile Serap evlenerek muratlarına erdiler. Genç Özdemir çiftine ömür boyu mutluluklar dileriz.. 

Sevgili yeğenim Süha Özdemir ve nişanlısı Serap Çırak evlenerek ‘Özdemir’ çifti oldular..

Hamburg amatör ve genç futbol camiasının yakından tanıdığı simalardan Sakaryalı Sedat Özdemir ve eşi Serpil’in oğulları Süha ile İzmitli Adnan ve Suna Çırak çiftinin kızları Serap, bu yıl Nisan ayında düzenlenen bir nişan töreniyle evliliğe ilk adımlarını atmışlardı..

Süha ve Serap’ın Almanya – Türkiye maçına denk gelen düğünleri Flamingo Düğün Salonu’nda yaklaşık 500 davetlinin katılımı ile yapıldı.

Düğüne genç çiftin ve ailelerinin davetlisi çok sayıda Alman avukat, savcı, polis, öğretmen, işadamı ve çeşitli meslek erbabı katılarak ‘Türk usulü’ düğünde göbek atıp, dansettiler..

Düğüne Süha Özdemir’in Türkiye’deki akrabaları da gelerek, hem hasret giderdiler hem de yeğenlerinin mutluluğunu paylaştılar.

Doğma büyüme Almanyalı olan genç çiftin düğün töreni tam bir Türk eğlencesi halinde geçti.

Geline ve damada Türk düğünlerinde adet olduğu üzere eurolar, bilezikler ve ziynet eşyaları takıldı.

Alkolün sokulmadığı düğünde, misafirlere bol bol yemek, meyva, çerez ve içecek ikram edildi.

Flamingo Düğün Salonu sahibi, düğünde çekim yapmak isteyen kameramanlarla fotoğraf çekmek isteyenlere kolaylık göstererek ve yardımcı olarak ‘insanlık’ örneği verdi.

Aytun Ede ve Grup Efsane, davetlilere sevilen parçalarla neşeli saatler yaşattı. Sunucu, ‘şu-bu parası’ diyerek, düğün sahiplerini ‘soymadı’..

Harburg Belediye Meclisi Üyesi Bayram İnan Sosyal Demokrat Parti’yi (SPD) suçlayarak “SPD Göçmenlere yalan söyleyen parti konumuna geldi” dedi ve partisinden istifa ederek Yeşiller Partisi’ne geçtiğini açıkladı.

Bayram İnan basın toplantısında özetle şu açıklamalarda bulundu: “20 yıl üyesi bulunduğum partim beni hayal kırıklığına uğrattı. Tutarlı bir göçmen politikası izlemiyor. Muhalefette verdiği sözleri iktidarda iken unutuyor. Şimdi kalkmış çifte vatandaşlıktan bahsediyor.
Adama sormazlar mı iktidarda iken neredeydin. Tutarlı bir politika izlemiyor. Bünyesinde bulunan solcular partiden uzaklaştırılıyor. Ben solcuyum ve Devrimciyim. Sosyal Demokrat bir kişiliğe sahibim. Kim benim gibi böyle duruş sergiliyorsa partiden uzaklaştırılıyor.
Dünyanın hiçbir yerinde bir siyaset adamı ‘Gel grupta kal. Partisiz kal’ dememiştir. Ama Johannes Kahrs bana bunu söyledi. Ben SPD’nin içinde hem partim ile hem de başka partiler ile mücadele verdim. Son olarak Sarrazi’nin açıklamaları beni rahatsız etmişti. Adamı partiden atamadılar. Partiden atılması için de bir baskı partide yok. Göçmenlere şirin gözüküyor SPD ama özünde bizlere yakın bir parti değildir. SPD içinde bulunan Türkler başta olmak üzere tüm yabancılar bunun farkında olmasına rağmen halen SPD içinde bulunmalarına da bir anlam veremiyorum”
20 yıldır siyaset yaptığı partisinden ayrıldıktan sonra FDP, Sol Parti ve Yeşiller’den teklif aldığını söyleyen Bayram İnan, neden Yeşiller’i seçtiğini de şöyle açıkladı: “FDP, Grup Başkan vekilliği Hamburg Mitte için teklif etti. FDP Berlin’de çok büyük hatalar yaptı. Bu yüzden kabul etmedim. Solcu biri olarak Sol Parti’yi tercih edebilirdim. Ama Sol Parti tutarlı bir siyaset yapmıyor. Kendim için bana daha yakın Yeşiller’i gördüm ve Yeşiller’i seçtim. Bundan sonraki siyasi hayatımı Yeşiller’de sürdüreceğim.”
“İstifa sonrası SPD’den sizi arayan oldu mu?” sorusuna ise Bayram İnan: “Evet arayan oldu. Sayın Milletvekili Aydan Özoğuz aradı. Bir çok isim aradı. Ama ben Olaf Scholz’un beni aramasını çok isterdim.Göçmenlere verdiği değer açısından beni arayabilirdi. Ben seçim bölgem Wilhelmsburg’dan 10 bin oy aldım. Benim gitmem ile SPD bu oy kaybına uğrayacak.”diye cevap verdi.
http://www.gazetehamburg.com/

Peki neden “Hamburg’un İLK – TEK hatta EN POPÜLER TÜRKÇE SİTESİ” diye yazdım? Anlatayım; Birkaç ay önce bir site, Hamburg’un ilk ve tek Türkçe sitesi olduğunu iddia eden yazılar yazdı.

Bahsi geçen siteyi mesaj yoluyla uyardım: “Hamburg’un ilk ve tek sitesi değilsiniz” diye.. Mesajımı yayınlamadıkları gibi, bir de “Mesajınız kriterlerimize uymuyor” diye cevap yazıldı.

Ben yine bekledim.. Bu zamana kadar hiç kimseden ses çıkmadı. Hamburg’da yaklaşık 30 kadar basın mensubu bu işten ekmek yemeye çalışıyor. Bahsi geçen siteye kimsenin bir tepkisi olmadı.

Ne zaman ben www.hamburghaber.wordpress.com adlı siteyi kurdum; ilk tepki birkeç gün içinde geldi. Bir arkadaşımız “Bizimle dalga mı geçiyorsunuz, lütfen biraz saygı” diye TBB (Hamburg Türk Basını İletişim) sitesine mesaj attı.  

Ben de bu durumu sayın ziyaretçilerimizle, doloyısıyla Endonezya, Avustralya, Şili, Kanada, Mozambik, İsveç, İtalya gibi dünyanın her yerinden tıklama – ziyaretçi alan sitemizden paylaşmak istedim.

Yorumu vicdan sahibi okuyuculara bırakıyorum..

AHAN DA HAMBURG’DA FAALİYET GÖSTEREN TÜRKÇE SİTELERİN ADRESLERİ:

www.sitemiz.wordpress.com (ALMANCA)

www.habercininyeri.wordpress.com

www.hamburghaber.wordpress.com

http://www.europahaber.com/

http://www.ikincivatan.eu/

http://www.gazetehamburg.com/

http://www.kuzeyinsesigazetesi.com/

http://www.turkses.de/  

Hamburg’da başka Türkçe haber sitesi varsa ben bilmiyorum. Gönderen arkadaş olursa burada ismini adresini yayınlarım; bu konuda hiçbir kompleksim yoktur..

Bu sitelerin içinde benimkiler dahil olmak üzere birçok site Rusya ve İskenderun kaynaklı saldırıya uğradı. Benim sitelerim wordpress tabanlı olduğu için tekrar kendi kendini yeniledi. Diğer 3 arkadaşın siteleri bir müddet yayından kalktı hatta bazı arkadaşların sitesine tıklama yapıldığında, başka sitelere yönlendirildi. Bahsi geçen arkadaşlar hala sitelerini düzeltmekle meşgul..

Hamburg’un Hamm semtinde alkollü bir sürücünün yaptığı kaza, binlerce kişinin ikamet ettiği semtte elektriklerin kesilmesine sebep oldu.

Sarhoş sürücü kazayı hafif sıyrıklarla atlatırken, binlerce insanın ikamet ettiği semt 6.5 saat boyunca elektriksiz kaldı. Kaza sebebiyle Eifferstrasse’de uzun otomobil kuyrukları oluştu. Polis, kalabalık bir ekiple trafiği açmaya çalıştı.

Hani bazı olaylar vardır; gerçekleşmesini çok istersiniz ama gerçekleştiğinde de ‘Ah keşke hiç olmasaydı, yaşanmasaydı” dersiniz. Mesela Beşiktaş’ın geçtiğimiz yıllarda Ertuğrul Sağlam’ın görev yaptığı zamanlarda Şampiyonlar Ligi gruplarına kalması gibi. Çok sevinirsiniz; ancak, Liverpool’a karşı alınan 8-0’lık mağlubiyetten sonra, “Keşke Beşiktaş gruplara hiç kalmasaydı, baştan elenseydi!” dersiniz ya, işte öyle birşey.

İki Almanya’nın 1990 yılında birleşmesinin bugün 20. yıldönümü..

İki Almanya’nın ayrılık günlerinde henüz dünyaya gelmemiştim. Olan biteni, kitaplardan, TV’lerden, gazetelerden öğrenmiş; bir milletin bölünmesinin üzüntüsünü hissetmiştim. Ne de olsa Almanya’daydık ve Almanların ekmeğini yiyorduk.

Türkiye Gazetesi’nde çalıştığım yıllarda Berlin’e sevgili Müdürüm Mehmet Koca ile gitmiş, çıkarılan özel ilâveye malzeme toplamıştık.

Berlin’deki Chekpoint Charli, her Alman’ın ve biraz genel kültürü olanların bildiği bir yerdir. Bu nokta, SSCB’nin Doğu Almanya’daki baskı ve zulüm rejiminden kaçmak isteyenlerin, kaçanların ve kaçamayanların ortak ‘noktasıdır’..

Yani DDR ile BRD’nin Berlin’i ortasından ayırdığı yerdir. Daha doğrusu “İşgal güçleri; SSCB ile ABD – İngiltere – Fransa’nın bir milleti ikiye ayırdığı noktadır”..

Türkiye Gazetesi ilavesi için Checkpoint Charli’deki müzeden epeyce malzeme çıkmıştı. Yazının başlığı da ‘Zulmün Müzesi’ idi.. Doğu Almanya’daki insanlar rejimden o kadar zulüm görmüştü ki, akıl almaz plân ve araçlarla Doğu’dan Batı’ya geçmeye çalışmışlardı.

Kimi, dünyanın bu en büyük ‘açık hava hapishanesinden’ kaçabilmek için tünel kazarak topluca ‘firar’ etmiş, kimi büyük bir hava balonu imal ederek (balonu imal etmek için ucun ucun alınan – temin edilen malzemeler birkaç yılda tamamlanabilmiş), Batı’ya iltica etmişti. Kısacası baskı ve zulümden kurtulmak isteyen insanlar hava, kara ve su yolundan (nehir ve kuzeydeki deniz) kaçmayı Batı’ya geçmeyi denemişti.

Sonra ne olduysa oldu; Berlin’i ve Almanları ikiye ayıran ‘Utanç Duvarı’ yıkıldı..

Hem Almanlar hem de Batı Almanya’da yaşayan yabancılar büyük sevinç yaşamıştı. İnsanların birbirlerine kavuşmaları; anaların evlatlarına kavuşmaları; insanların sevinçleri o zamanlar gözlerimi yaşartmış, Almanların sevincine ortak olmuştum.

Bugün ise ‘Keşke iki Almanya hiç birleşmeseydi’ diyorum. Dünden bugüne ne değişti de bu duygulara kapıldım?!..

Bu duygulara kapılmak benim suçum değil; Almanya’nın neden benim bu duygulara kapıldığımı, benim gibi yüzbinlerce insanın neden benim gibi düşündüğünü araştırması gerekir.

Hayatımda unutamadığım anlardan birisi de bizim Cumhurbaşkanımız (!) Süleyman Demirel’in, Almanya’nın ‘efsane’ Başbakanı ‘yarım dünya’ olarak da anılan 190 cm’lik boyu ve 130 kiloluk ağırlığıyla ve ‘küçük dağları ben kanattım’ havasındaki Helmut Kohl ile buluşmasıdır.

Kohl bizim Cumhurbaşkanımıza (!) ne kadar ‘tepeden ve kibirle’ bakıyorsa, bizim Cumhurbaşkanımız (!) Demirel’in de ona (alttan üste doğru) boynu bükük ve ellerini öne kavuşturmuş şekilde bakması halen içimde büyük bir yaradır.

Birleşmeden sonra Almanya ‘Almanlaştı’.. Hemen şunu belirtmek istiyorum; sağduyulu Almanları, bu çirkinliklerden tenzih ederim. Bizi yabancı gibi görmeyen, bizi dinimizden ve rengimizden dolayı aşağılamayan, horlamayan; hatta yakmayan Almanları tenzih ederim.

Birleşmenin üzerinden fazla bir zaman geçmeden Almanya’da ırkçılık arttı; Mölln’de, Solingen’de, Stuttgart’ta ve daha birçok yerde Türklerin oturdukları binalar, işyerleri, camileri ve dernekleri kundaklandı. Bu kundaklamalarda resmi kayıtlara göre 27 insanımız hayatını kaybetti; yakılarak öldürüldü..

İnsanlık tarihi böylesine bir vahşet yaşamamıştır. Savaş olur; insanlar vahşice öldürülür; üzülürsünüz ‘savaş hali’ dersiniz; tabii ki anlayış göstermezsiniz ama çok üzülürsünüz.

Birleşmeden sonraki kundaklamalara tepkiniz ise ‘üzüntü ötesi’ olur.. Çünkü ortada ne bir savaş vardır ne de silahlanıp, kendilerini savunan insanlar.. Alman ırkçı – haçlı ve kundakçılar tarafından yakılan insanlar sadece Türk ve Müslüman oldukları için yakılmıştır.

Rostock’daki eski Doğu Almanya topraklarındaki mülteci yurtlarının ırkçılar tarafından basılmasını, ateşe verilmesini; polislerin de sigara içerek olayları izlemesini hatırlıyorum.

Almanya’daki Türkler Hıristiyan Demokrat Birlik ve onun kardeş partisi Hıristiyan Sosyal Birlik iktidarlarında hiçbir zaman rahat edemediler. Vergilerini de ödeseler, yasalara da uysalar, hatta; ülke ekonomisine işgücü ve yatırım yaparak önemli bir katkı da sağlasalar hiçbir zaman rahat bırakılmadılar.

Ülkedeki Türkler ve diğer Müslüman yabancılar sadece Başbakan Gerhard Schröder zamanında biraz rahatladılar. Hepsi o kadar.

Türkiye sürekli ‘AB Hıristiyan Kulübüdür’ denilerek Avrupa’dan dışlandı. İçişlerimize karıştılar; sanki dünyanın bekçisi veya ülkemizin sahibi kendileriymiş gibi.. Ülkemizde kardeşi, kardeşe düşürdüler; müttefik güçlerin kendilerine yaptığını Türkiye’yi bölerek Türkiye halkına yaşatmak istediler..

Şimdi ben “Keşke iki Almanya hiç birleşmeseydi; bunca insanımız yakılarak öldürülmeseydi; Sarrazinler, ırkçı – haçlı ve kundakçılar yüzlerce yabancıyı öldürüp, yaralamasaydı; Türklerin (hak etmediği) acıları Almanlar çekseydi” diye düşünmekte haksız mıyım?!..